บทที่ 168: ปิดมุม

แวมไพร์สองตนนั้นเดินเข้ามาใกล้ ฝีเท้าของพวกมันหนักอึ้ง รอยยิ้มดูคุกคาม

"พวกแกทำให้เรื่องนี้ง่ายขึ้นเยอะเลย" ตนที่สูงกว่าเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบและติดจะเบื่อหน่าย มันมองพวกเราทั้งห้าคนราวกับว่าเราเป็นเหยื่อที่เดินเข้ามาติดกับดักเองโดยไม่ต้องออกแรงต้อน "เราไม่ต้องออกไปนอกอาณาเขตเพื่อตามหาพวกแกด้วยซ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ