บทที่ 193: เข้าไปในอึบแห่งจิตใจของเขา

มุมมองของอเล็กซ์

ฉันเดินตามวาเลอรีไปตามโถงทางเดินอย่างเงียบงัน เสียงฝีเท้าของฉันดังก้องแผ่วเบากระทบพื้นเรียบแข็งกระด้าง ในขณะที่บางสิ่งบางอย่างเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้ทำให้ฉันรู้สึกอึดอัดใจอยู่ลึกๆ

เพราะตลอดเวลาที่เราเดินมา...ไม่มีหน้าต่างเลยแม้แต่บานเดียว ไม่มีช่องทางใดที่เชื่อมต่อกับโลกภายนอ...