บทที่ 202: คนที่อยู่

มุมมองของเชส

ชั่วขณะหนึ่ง ฉันก็แค่ยืนอยู่ตรงนั้น

ไม่ใช่เพราะไม่อยากขยับ แต่เพราะการได้เห็นพวกเขาทั้งหมดอยู่ในที่เดียว—ยังมีชีวิต ยืนอยู่ ตรงนี้—มันให้ความรู้สึกไม่จริงในแบบที่ต่างออกไปอย่างสิ้นเชิงจากเมืองด้านนอกที่พังพินาศนั้น แล้วบางอย่างในอกฉันก็บีบรัดแน่นอย่างแรง ก่อนจะคลายออกกลายเป็นความเบาหว...