บทที่สิบเจ็ด

มุมมองของโดมินิก

ผมรู้สึกชาไปทั้งตัว ร่างกายแข็งทื่อ คำถามของคริสเตนทำให้ผมเสียวสันหลังวาบ สายตาคมกริบของเธอแทบจะทิ่มแทงทะลุหัวใจขณะที่ผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่ด้วยความกลัว

อกาธาหันมาทางผม พลางขมวดคิ้วด้วยความอยากรู้ ราวกับกำลังสงสัยว่าผมจะบอกความจริงกับเธอหรือไม่ ผมหันไปขอความช่วยเหลือจากแจ็ค แต่ปากเขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ