บทที่ยี่สิบสาม

โดมินิกกับเจคสบตากันอย่างเข้าใจ

ใบหน้าของโดมินิกบิดเบี้ยวด้วยความเดือดดาลขณะที่ความโกรธพลุ่งพล่านไปทั่วร่าง เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าอกาธาจะกล้าทำเรื่องแบบนั้น

“หล่อนกล้าดียังไง” โดมินิกคำรามเสียงลอดไรฟัน ทันใดนั้น ประตูก็ถูกกระชากเปิดออก เผยให้เห็นอกาธา

ริมฝีปากของหล่อนค่อยๆ คลี่ยิ้มกว้างขณะวิ่งเข้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ