บทที่ยี่สิบห้า

ฉันรีบเดินฝ่าป่าไป ฉันหันกลับไปมองตลอดเวลาเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าแปลกๆ ตามหลังมา แต่ทุกครั้งที่หันกลับไปก็ไม่เห็นอะไรเลย

ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าโดมินิกจะกล้าทำงานให้กับฝูงโร้กที่อันตรายและแม่มดดำ

เป็นที่รู้กันว่าเหล่าแม่มดเป็นศัตรูกับมนุษย์หมาป่าและแวมไพร์ ทั้งสามเผ่าพันธุ์ทำสงครามกันมาตลอด แต่เราม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ