บทที่สามสิบสอง

ฉันนำทางโดมินิกกลับเข้าไปในป่า เขาเดินตามหลังฉันมาอย่างเงียบๆ ฉันลอบมองเขาอยู่ทุกวินาที ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกันระหว่างความกลัวและความสับสน

“ริชาร์ด” ฉันเรียกทันทีที่เราไปถึงจุดหมาย “ฉันพาโดมินิกมาแล้ว และก็อย่างที่คุณคิด ไซลัสมีส่วนเกี่ยวข้องกับการฆ่าพวกนั้นจริงๆ” ฉันเผยควา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ