บทที่แปด

มุมมองของโดมินิก

“โนอาห์” ข้าขมวดคิ้วเมื่อคนแปลกหน้าเผยตัวตน “ข้าน่าจะรู้แต่แรกอยู่แล้ว” ข้าคำราม

“เจ้าต้องโผล่มาจนได้สินะ ในตอนที่ข้าคิดว่าเจ้าตายไปแล้ว” โนอาห์พูดขณะเดินเข้ามาใกล้ ถ้อยคำของเขาเต็มไปด้วยความดูแคลน

“สงสัยข้าคงจะอึดกว่าที่เจ้าคิด” ข้าแค่นเสียง สบตากับโนอาห์อย่างไม่ลดละ ความเกลียดช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ