บทที่ 129 ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเธอ

เมื่อแอสตริดลืมตาขึ้นอีกครั้ง เธอก็เห็นโคมไฟระย้าคริสตัลที่คุ้นเคย

เธอกลับมาแล้ว

เธอจำได้เพียงว่าตอนที่เห็นไซลัส กำแพงป้องกันในใจของเธอก็พังทลายลงจนหมดสิ้น เธอร้องไห้อย่างควบคุมตัวเองไม่ได้ต่อหน้าเขา ส่วนเรื่องที่ว่าเธอขึ้นรถมาได้อย่างไร กลับมาถึงบ้านได้อย่างไร เปลี่ยนชุดนอนตอนไหน และหลับไปนานเท่า...