บทที่ 133: ร่วมมือกับไซลาส

แววตาที่เคยหม่นหมองและเฉยชาของโอลิเวอร์พลันสว่างวาบขึ้นในวินาทีที่เขาเห็นร่างเล็กบอบบางของแอสทริดในชุดสีดำ เขายืนนิ่งงันอยู่กับที่ ไม่อาจละสายตาไปจากเธอได้เลย

ความขมขื่นที่เขาพยายามใช้เหตุผลสะกดกลั้นไว้อย่างหนักหน่วง เริ่มแผ่ซ่านไปทั่วร่างอีกครั้ง... เงียบงัน ทว่ารุนแรง

หากเพียงแต่ตอนนั้นเขาไม่โง่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ