บทที่ 146: ความทรงจำในอดีต

แอสทริดกำกุญแจในมือแน่นและก้าวขาเดินเข้าไปข้างใน หลังจากเดินไปได้เพียงสองก้าว เธอก็หยุดชะงัก

นี่เป็นครั้งแรกที่เธออยู่ข้างนอกดึกขนาดนี้โดยไม่ได้กลับบ้าน และดูเหมือนว่าเธอจะกลับไปไม่ทันก่อนฟ้าสาง เธอควรจะบอกให้ไซลาสรู้

หลังจากส่งข้อความเสร็จ แอสทริดก็เก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าแล้วเดินเข้าไปข้างในอีกครั้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ