บทที่ 60 ของขวัญที่ใจกว้าง

ชายชราสังเกตเห็นว่าแอสทริดหยุดเดิน จึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้นสดใส "แม่หนู เราไปหาที่นั่งคุยกันหน่อยดีไหม?"

แอสทริดเลิกคิ้วขึ้น

เธอเดินดูของในตลาดมาหลายชั่วโมงและยอมรับเลยว่าเหนื่อย การได้หาที่นั่งพักพร้อมกับฟังสิ่งที่ชายชราลึกลับผู้นี้อยากจะพูดก็อาจเป็นการเปลี่ยนบรรยากาศที่ดีเหมือนกัน

ขณะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ