บทที่ 11 Chapter 10 เที่ยงวันต่อมา

Chapter 10

เที่ยงวันต่อมา

เที่ยงวันต่อมา...

คนตัวเล็กยืนนิ่งอยู่หน้าบานประตูห้องทำงานของอัคนีอยู่หลายนาที ในอกเต็มไปด้วยด้วยความลังเลที่ตีรวนขึ้นมาซ้ำ ๆ ว่าเธอจะเลือกเดินบนเส้นทางสายนี้แล้วจริง ๆ หรือ? เพราะนั่นมันหมายถึงการก้าวข้ามเส้นขีดกั้นระหว่างอาจารย์กับลูกศิษย์ไปโดยสิ้นเชิง แต่เมื่อนึกถึงผลคะแนนและอนาคตที่ต้องแบกรับ สุดท้ายนานะจึงทำได้เพียงสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเรียกกำลังใจให้ตัวเอง ก่อนจะตัดสินใจผลักบานประตูและก้าวเท้าเข้าสู่ด้านใน

“ขออนุญาตค่ะ...”

เมื่อเข้ามาเยือนด้านใน หญิงสาวก็พบว่าอาจารย์สุดหล่อนั่งรอคอยเธออยู่บนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ก่อนแล้ว พร้อมกับตวัดสายตาคมกริบมามองตรงมาดุจเสือที่กำลังจดจ้องเตรียมตะครุบเหยื่ออย่างไรอย่างนั้น

“เชิญครับ”

กระแสเสียงทุ้มเอ่ยบอกสั้น ๆ ก่อนจะผายมืออนุญาตให้ลูกศิษย์สาวก้าวเดินเข้ามาใกล้ ท่วงท่าบุคลิกของเขาดูดี ภูมิฐาน และเปี่ยมล้นไปด้วยความเป็นผู้ใหญ่ที่น่านับถือมาก ๆ จนเธอแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาเลยว่า ลับหลังฉากหน้าอันทรงเกียรตินี้ ผู้ชายตรงหน้าจะมีรสนิยมและความต้องการอันเร่าร้อนป่าเถื่อนแอบแฝงอยู่กับเธอ

สองขาเรียวขยับก้าวเข้าไปหาเจ้าของห้องอย่างเชื่องช้า... ในฐานะคนที่ตัดสินใจเลือกชะตากรรมของตัวเองมาดีแล้ว

“อะ... เอ่อ หนูต้องทำอะไรบ้างคะ?”

เสียงเบาหวิวเปล่งคำถามขึ้นมา ยามเมื่อพาเรือนร่างมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานของคนตัวโต เพราะเกิดอาการทำอะไรไม่ถูกขึ้นมาดื้อ ๆ นัยน์ตาสีหวานไม่กล้าแม้แต่จะมองสบสายตาคมกริบคู่คู่นั้นแม้แต่น้อย และเหมือนเด็กหลงทางนั้น มันก็ยิ่งปลุกปั่นให้อัคนีนึกสนุกอยากแกล้งให้เธอจนมุมมากขึ้นกว่าเดิมไปอีกหลายเท่าตัว

“มานั่งนี่สิ”

อาจารย์หนุ่มเอ่ยสั่งเสียงเรียบพลางออกแรงไถเก้าอี้ทำงานขยับออกห่างจากโต๊ะตัวยาวมาประมาณครึ่งช่วงตัว จากนั้นจึงทอดสายตาคมปลาบมองต่ำลงไปยังพื้นที่ว่างเปล่าใต้โต๊ะทำงานหรูหรา... ส่งนัยน์ตาบงการสั่งชัดเจนว่าให้เธอคุกเข่าคลานเข้าไปนั่งอยู่ตรงใต้โต๊ะของเขาในเวลานี้

"ค่ะ"

นานะตอบรับอย่างว่าง่ายแล้วพาตัวเองมุดเข้าไปนั่งใต้โต๊ะทำงานอย่างทุลักทุเล พออัคนีเห็นเหยื่ออยู่ตรงหน้าในท่าทางที่เขาพอใจ ก็ไม่รอช้าที่จะจับหัวเธอให้เข้ามาใกล้กว่าเดิม เขาบังคับให้ใบหน้าเรียวสวยของเธอถูไถเข้ากับกึ่งกลางลำตัวของเขาไปมา จนอาวุธร้ายด้านในกางเกงเริ่มตื่นตัวและแข็งขืนเป็นรูปทรงชัดเจนขึ้น

"งัดมันออกมา มันอยากเข้าไปอยู่ในปากเธอจะแย่แล้ว"

คำสั่งเจ้าเล่ห์ดังกดดันทำเอาคนฟังลอบกลืนน้ำลาย มือนุ่มที่สั่นอย่างเห็นได้ชัดค่อย ๆ เอื้อมไปรูดซิปกางเกงของคนออกคำสั่ง เพียงแค่ได้เห็นแท่งเนื้อด้านใน นานะก็เบิกตากว้างด้วยความช็อกกับสิ่งตรงหน้า

นี่คือของจริงที่เธอได้เห็นเป็นครั้งแรกในชีวิต มันทำเอาข้างในตัวเธอวูบวาบอย่างห้ามไม่ได้ ความใหญ่โตของมันทำให้ความตระหนกเข้าครอบงำทันที

'ใหญ่เกินไปแล้ว... มันจะเข้าไปอยู่ในปากได้ยังไง'

เธอเผลอคิดในใจอย่างนั้น เหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นตามกรอบหน้า และดูเหมือนคนอายุมากกว่าจะอ่านปฏิกิริยานั้นออกซะด้วย เขาถึงได้ลอบยิ้มชอบใจอย่างผู้ชนะ

"รีบเข้าสิ รออะไรอยู่"

"อะ... เอ่อ หนูคิดว่า... อุ่ก! อื้อ! อ็อก!"

ขณะที่นานะกำลังจะอ้าปากเอ่ยปากประวิงเวลา แต่อัคนีกลับไม่รอช้า เขาจับความอุ่นร้อนของตัวเองยัดเข้าปากอวบอิ่มนั่นทันที แล้วกดหัวเธอเข้าหาแรง ๆ จนสุดลำคอ

"ระวังฟันนะ... อึก..."

นานะที่โดนแกนกายกระแทกเข้าปากแบบไม่ทันตั้งตัวถึงกับตาเหลือก เธอใช้ฝ่ามือทุบขาเขาแรง ๆ เพราะเริ่มหายใจไม่ออก ทว่าคนตัวโตกว่ากลับชอบใจและหัวเราะคิกคักออกมาในลำคอ

"อื้อ... อื้อ..."

เมื่อถูกปล่อยให้เป็นอิสระ นานะก็ค่อย ๆ ขยับปากคายแกนลำใหญ่ของเขาออกมาเชื่องช้า น้ำลายใสไหลเยิ้มติดลำแท่งจนเหนียวเหนอะหนะไปหมด สภาพอันล่อแหลมของคนตรงหน้ายิ่งทำให้เลือดในกายของอัคนีสูบฉีดหนักกว่าเดิม

"โอเค ๆ ไม่แกล้งแล้ว... ทำต่อสิ เด็กดี อึก..."

"อะ... อื้อ..."

หญิงสาวไม่ตอบอะไรเพิ่ม เธอเลือกทำตามคำสั่งของเขาเงียบ ๆ มือนุ่มจับแท่งเนื้อร้อนของเขาเบา ๆ แล้วขยับรูดขึ้นลงเชื่องช้า จากนั้นก็เริ่มอ้าปากแลบลิ้นเลียส่วนหัวของคนตรงหน้าด้วยท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ ไม่ประสีประสา ก็จะให้ทำยังไงได้ล่ะ ในเมื่อนี่เป็นครั้งแรกของเธอ! เมื่อคืนเธอทำได้แค่เปิดคลิปดูวิธีทำผ่านมือถือแก้ขัดเท่านั้นเอง

อัคนีที่มองลงมาเห็นความงกเงิ่นก็รู้ทันทีว่าเธออ่อนประสบการณ์อยู่มาก แต่นั่นกลับทำให้เขาแอบพึงพอใจอยู่ไม่น้อย ชายหนุ่มไม่ได้พูดอะไรออกมานอกจากส่งเสียงครางต่ำในลำคอบ่งบอกว่ากำลังฟินสุด ๆ 

แต่แล้วจู่ ๆ ...

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"ขออนุญาตครับอาจารย์"

อารมณ์เร่าร้อนที่กำลังไต่ระดับถูกขัดจังหวะด้วยเสียงเคาะประตูและเสียงเรียกจากด้านนอก นานะแอบยิ้มดีใจในใจเพราะคิดว่าจะได้เป็นอิสระแล้ว เธอหยุดมือหยุดปากทันทีโดยไม่รอให้อัคนีสั่ง

"อ็อก! อุ่ก!"

ทว่าทุกอย่างกลับไม่ง่ายอย่างที่คิด เพราะเพียงแค่เธอละปากคายความอุ่นร้อนออกมาได้ไม่ถึงครึ่งนาที อุ้งมือหนาของอัคนีก็คว้าหมับเข้าที่กลุ่มผมของเธอแล้วกดหัวเธอเข้าหาตัวอีกครั้ง เขาแทรกตัวตนกลับเข้ามาในโพรงปากนุ่มอย่างเอาแต่ใจ จากนั้นก็เอ่ยปากอนุญาตคนข้างนอกด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิทราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"เชิญครับ... อึก..."

อาจารย์หนุ่มเอ่ยตอบนักศึกษาที่เดินเข้ามาถามงานพลางปั้นหน้ายิ้มแย้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่ความจริงแล้ว มีใครอีกคนกำลังกลืนกินตัวตนของเขาอยู่ใต้โต๊ะทำงาน

“พอดีพวกผมอยากมาปรึกษาเรื่องโปรเจกต์จบหน่อยครับ”

กลุ่มนักศึกษาที่เคาะประตูเมื่อครู่เอ่ยขึ้นพร้อมกับวางแฟ้มเอกสารหนาลงบนโต๊ะ เพื่อให้อาจารย์ช่วยตรวจสอบความถูกต้องให้

“ได้สิครับ”

อัคนีพูดพลางหยิบเอกสารขึ้นมาอ่านด้วยท่าทีปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผิดกับคนตัวเล็กใต้โต๊ะลิบลับ เสียงของบุคคลแปลกหน้าที่ก้าวเข้ามาในห้องทำเอาณารินทร์ตกใจจนขวัญหนี แถมพอเธอจะหยุดชะงัก

อาจารย์หนุ่มผู้เจ้าเล่ห์กลับบังคับให้เธอใช้ปากทำหน้าที่ต่อไปทั้งอย่างนั้น โดยการใช้ฝ่ามือกดหัวเธอเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย

จะให้หยุดก็ไม่ได้ จะให้คนอื่นรู้ว่าตนกำลังทำเรื่องล่อแหลมแบบนี้ก็ไม่ได้ ในเวลานี้ณารินทร์รู้สึกกลัวปนระแวงจนตัวสั่น แต่สุดท้ายก็ทำได้เพียงพยายามกลืนกินแท่งเนื้อใหญ่นั้นให้เงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้จนกว่าคนสั่งจะพอใจ ถึงแม้ลำแท่งของฝ่ายนั้นจะใหญ่โตคับปากจนอึดอัดแค่ไหนก็ตาม

“เดี๋ยวตรวจเสร็จแล้วผมจะส่งคืนให้นะครับ” อาจารย์อัคนีเอ่ยพลางส่งยิ้มให้ดั่งคนใจดี

“ขอบคุณครับอาจารย์”

“เป็นยังไงบ้างครับคนเก่ง ฮึ... อึก... เก่งขึ้นแล้วนี่นา”

ทันทีที่บานประตูถูกปิดลงอีกครั้งพร้อมกับกลุ่มนักศึกษาที่ก้าวเดินออกไปจนหมด อัคนีก็เอ่ยถามคนใต้โต๊ะด้วยน้ำเสียงกลั้วขำแกมเอ็นดู เมื่อเห็นร่างเล็กพยายามยัดเยียดลำแท่งใหญ่ของเขาเข้าไปในปากด้วยความทุลักทุเล

แม้ว่าฝั่งนั้นจะไม่เอ่ยปากตอบโต้อะไรออกมา แต่ก็ยังไม่วายเงยหน้าขึ้นมาส่งสายตาค้อนขวับใส่คนตัวโต ทั้งที่ลำแท่งร้อนยังคงคาอยู่เต็มปาก ทำเอาชายหนุ่มหัวเราะร่วนในลำคอด้วยความชอบใจ ยิ่งนึกอยากแกล้งเธอหนักเข้าไปอีก

“ก้าวร้าวกับอาจารย์เหรอครับ หื้ม?”

อัคนีเอ่ยเสียงพร่าพร้อมกับใช้มืออีกข้างเอื้อมลงไปล้วงเข้าไปใต้สาบเสื้อนักศึกษา บดบี้เค้นคลึงและบีบขยี้ปลายยอดตุ่มอกเล็กแรง ๆ ราวกับเป็นการลงโทษเด็กดื้อ

“อ่ะ... อ๊าา! อาจารย์คะ อย่าค่ะ!”

นักศึกษาสาวร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ ยามเมื่อความเสียวซ่านแล่นริ้วจู่โจมกะทันหัน

แต่อีกฝ่ายกลับไม่มีทีท่าว่าจะหยุดมือลงเลยสักนิด ทั้งยังเพิ่มระดับความแรงในการรุกรานขยี้จุดอ่อนไหวขึ้นไปอีก จนณารินทร์ไม่อาจทนต่อการปลุกเร้าอันแสนป่าเถื่อนนั้นได้ ร่างกายเริ่มอ่อนระทวยและรับรู้ถึงอารมณ์ร่วมที่ตีตื้นขึ้นมาทีละนิดอย่างน่าอาย

อื้อ..."

"เสียวเหรอ... เสียวแล้วจะหยุดทำไมล่ะ ทำต่อไปสิ"

เขาพูดพลางบีบเคล้นหน้าอกทั้งสองข้าง สลับกับบดขยี้ยอดอกอย่างมีชั้นเชิงจนนานะถึงกับต้องร้องครางอื้ออึงอยู่ในลำคอ ทั้งที่ปากยังคงต้องทำหน้าที่สาวเข้าออกแกนกายใหญ่โตของคนรุกรานไม่หยุด

ทว่าสุดท้ายคนถูกปลุกเร้าก็ไม่อาจทนทานแรงปรารถนาที่ตีตื้นขึ้นมาได้อีกต่อไป ความร้อนแล่นริ้วจู่โจมกึ่งกลางกายสาว ขับให้เธอต้องเอื้อมมือลงไปล้วงใต้กระโปรงนักศึกษา หวังจะใช้นิ้วมือบดขยี้ระบายความอึดอัดทรมานของตัวเองทิ้งไปบ้าง

"หึ... เด็กร่าน"

พออัคนีเห็นแกะน้อยทนความต้องการในตัวไม่ไหวเพราะการกระทำของเขา ชายหนุ่มก็ยกยิ้มได้ใจใหญ่ อุ้งมือร้ายเร่งบีบคลึงสลับเขี่ยตวัดยอดอกแรงและถี่ขึ้นกว่าเก่า ส่วนหนึ่งก็นึกอยากแกล้งให้เธอคลั่งตาย แต่อีกส่วนมาจากอารมณ์ปรารถนาในตัวเขาเองด้วยเหมือนกัน ยามเมื่อสายตาคมกริบก้มมองจ้องหญิงสาวกำลังใช้นิ้วตัวเองบดขยี้ติ่งเสียวกลางลำตัวเป็นจังหวะระรัว

แรงกระตุกตอดจากอุ้งมือแผ่ความเสียวซ่านขับให้ร่าางของนานะจวนจะถึงขอบสวรรค์อยู่แค่เอื้อม ทว่าทุกอย่างกลับต้องสะดุดล้มโครม ห้วงอารมณ์สวาทขาดตอนลงทันควันเมื่อถูกเสียงเคาะประตูและเสียงเรียกแทรกเข้ามาขัดจังหวะอีกครั้ง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"อาจารย์คะ ป้าเอากาแฟตอนเที่ยงมาให้ค่ะ"

"อืม เข้ามาเลยครับ ประตูไม่ได้ล็อก"

เป็นอีกครั้งที่อัคนีเอ่ยปากอนุญาตให้บุคคลภายนอกเข้ามาในเวลานี้ ทั้งที่พวกเขากำลังทำเรื่องเสี่ยงตายต่อการถูกจับได้อยู่แท้ ๆ แต่ก็น่านับถือหัวจิตหัวใจของชายหนุ่มนัก เพราะแม้จะอยู่ในสถานการณ์ตื่นเต้นท้าทายจรรยาบรรณแค่ไหน แต่เขากลับควบคุมสีหน้า ท่าทาง รวมถึงน้ำเสียงให้ราบเรียบเป็นปกติได้เป็นอย่างดีราวกับผู้เชี่ยวชาญ

ผิดกับคนด้านล่างโต๊ะทำงานที่เวลานี้ ความทรมานทางร่างกายและจิตใจมันยิ่งทับถมทวีคูณมากกว่าเก่าเข้าไปอีก เพราะเดิมทีเธอก็ต้องพยายามข่มเสียงขยับปากดูดดุนที่ต้องดำเนินต่อไปไม่ให้เล็ดลอดออกมาอยู่แล้ว แต่นี่นานะยังต้องมารับมือกับความทรมานจากอารมณ์คั่งค้างที่อยากจะปลดปล่อยของตนเองอีกทางหนึ่งเพิ่มเข้าไปเสียนี่ มันอึดอัดจนแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว

"ถ้าป้าออกไปแล้ว ช่วยล็อกประตูให้ด้วยนะครับ พอดีผมอยากพักผ่อนสักหน่อย"

"ได้ค่ะอาจารย์" แม่บ้านสาวใหญ่ตอบรับอย่างว่าง่าย หล่อนไม่ได้นึกเฉลียวใจสงสัยถึงความต้องการที่แท้จริงของคนที่ส่งยิ้มกริ่มใจดีมาให้เลยแม้แต่น้อย ก่อนจะวางแก้วกาแฟลงแล้วเดินก้าวออกไปพร้อมกับล็อกกลอนประตูให้ตามสั่ง

แกร๊ก...

ทันทีที่เสียงล็อกประตูสนิทสิ้นสุดลง ความเงียบสงัดก็ดึงบรรยากาศอีโรติกกลับมาคลุมห้องทำงานอีกครั้ง อัคนีก้มลงมองคราบน้ำลายผสมเหงื่อไคลของลูกศิษย์สาวแสนซื่อ ก่อนจะเอ่ยถามเสียงทุ้มต่ำพร่าชวนขนลุก

"ไหน... มานี่ซิเด็กดี เมื่อกี้ทำอะไรอยู่เอ่ย? ฮึ..."