บทที่ 26 ผู้หญิงใจร่าน NC+++

พี่เขมหันหน้าไปทางอื่น ไม่ยอมหันกลับมาหาฉัน ถึงคำพูดของเขาจะดูแรง แต่ฉันชินแล้ว ฉันเดินอาดๆ เข้าไปแล้วใช้สองมือเล็กประคองใบหน้าหล่อเหลาของพี่เขมให้หันกลับมามองหน้ากันตรงๆ สองมือแกร่งของเขาจับเอวบางของฉันเอาไว้ทันที 

"วันนั้น ขับรถหนีพลอยทำไมคะ"

" ... "

"พี่เขม" ฉันกดเสียง

" ... "

"คุณเขมทัต ... อื้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ