บทที่ 52 คุณป๊า

ลูกกระสุนปืนลอดผ่านช่องลำคอของพี่เขมไปเพียงนิด ผู้ชายที่กอดฉันไว้ตอนนี้หน้าซีดเผือดราวกับไม่มีเลือดในร่างกาย สองแขนแกร่งกระชับอ้อมกอดของฉันแน่นขึ้นโดยอัตโนมัติฉันหันไปมองหน้าเพื่อนๆ ฉัน และเพื่อนของพี่เขม ทุกคนมีสีหน้าไม่ต่างกัน พี่ตั้มที่ได้สติเร็วกว่าคนอื่นหันไปพูดพึมพำกับพี่ลีโอแต่ฉันได้ยินเต็มสอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ