บทที่ 53 วางแผนย่องเบา

ฉันเดินหนีไปหาช่อมาลียังดีกว่าต้องมานั่งฟังทั้งสองคนเถียงกันแต่ฉันยังไม่ทันได้ก้าวขาไปไหนสองแขนของฉันก็ถูกผู้ชายทั้งสองคนคว้าเอาไว้พร้อมๆ กัน แหม่ที่แบบนี้ละพร้อมกันเชียวนะ

หมับ!

"ไปไหนครับ" พี่เขมถามก่อนพลางทำสีหน้าสงสัย

"ไปไหนลูก" คุณป๊าพูดขึ้นบ้างแถมยังมองหน้าพี่เขมอย่างไม่พอใจอีก

"ปล่อยแขนลูกกู"...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ