บทที่ 58 กล่อมลูก

ผมที่ได้ยินไอ้ไวท์พูดถึงกับอึ้งไปเหมือนกันครับมันแอบเจ็บแทนมันยังไงไม่รู้เพราะความรู้สึกแบบมันผมเองก็เคยเป็น ต่างกันแค่ผมไม่ได้แสนดีเหมือนมัน แต่ผมเนี่ยแสนเลว เลวที่แย่งน้องมา 

ผมหลบตาต่ำลงไม่อยากมองหน้าคนที่จิตใจดีสีขาวสะอาดเหมือนมัน แต่กระนั้นมันก็ยังชวนผมคุยได้อย่างหน้าชื่นตาบานแม่งไม่เจ็บหรือไงว...