บทที่ 67 พ่อบ้าน

- หลายวันต่อมา –

ฉันตื่นขึ้นในตอนเช้าด้วยอาการงัวเงีย แต่ก็ยังไม่วายกวาดมือเล็กของฉันไปตามพื้นเตียงด้านข้าง กลับพบเพียงแต่ความว่างเปล่า ฉันรีบลืมตาขึ้นทันทีแล้วสอดส่องสายตาไปทั่วทั้งห้องนอนแต่ก็ไม่พบใครเลยสักคน

"ไปไหนนะ"

ฉันตวัดขาเรียวเล็กลงจากเตียงนอนแล้วเดินไปที่หน้าตู้เสื้อผ้าหยิบเอาชุดคลุมอาบน้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ