บทที่ 44 รุ่นพี่ตัวร้าย

“พอแล้ว”

มาเฟียหนุ่มเบือนหน้าหลบหนีเมื่อคนตัวเล็กตักข้าวคำโตจ่อที่ริมฝีปาก ถึงแม้จะเป็นแค่ข้าวคลุกไข่ต้มธรรมดาแต่เขากลับรู้สึกว่ามันอร่อยมากกว่าอาหารภัตตาคารหรู

“กินอีกคำนะ”

“ฉันอิ่มแล้ว”

“อีกคำเดียวนะคะ อีกคำนะ” เดมี่ส่งสายตาออดอ้อนก่อนที่บุรินทร์จะยอมกินข้าวในจานจนหมดเกลี้ยง 

“ทำไมชอบทำเหมือน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ