บทที่ 64 ผู้ป่วยวิกฤต

โรงพยาบาลเอกชน

เสียงฝีเท้าหนักดังขึ้นอย่างรีบร้อน ก่อนจะมาหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องผ่าตัด บุรินทร์วาดสายตาลนลานมองหาไปทั่วบริเวณราวกับคนเสียสติ 

“เดมี่เป็นอะไร ลูกผมเป็นอะไร”

“…..” ทุกคนต่างพากันก้มหน้าเงียบ ไม่มีแม้แต่คำตอบใดๆ

“ไม่ได้ยินที่ถามหรือไง ทำไมไม่ตอบ!” มาเฟียหนุ่มตะเบ็งเสียงดังลั่นไปทั่ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ