บทที่ 26 ไม่มีคำว่า 'เรา'

บทที่ 26

ไม่มีคำว่า ‘เรา’

ปราบตะวันพูดอะไรไม่ออกตั้งแต่ที่ได้ยินเรื่องของต้องจันทร์        เขาเอาแต่เงียบและนั่งเฝ้ารอให้ต้องจันทร์ลืมตาตื่นขึ้นมา มือหนาจับมือของหญิงสาวเอาไว้แน่นราวกับว่าตั้งแต่วินาทีนี้ไปเขาจะไม่มีทางปล่อยให้ผู้หญิง คนนี้หายไหน

“แกกลับไปพักเถอะ เดี๋ยวฉันจะดูแลน้องต้องให้เอง”

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ