บทที่ 5 EP. 02|ถ้าไม่รักก็หย่ากันไป (2/2)
แต่เขาจะไม่มีวันยอมรับมันออกไป
“เรื่องมันจบไปแล้ว” พชรตอบเสียงเรียบ
เมวิกายิ้มจาง ๆ ก่อนจะพูดขึ้น “แล้วพี่แต่งงานกับเธอได้ยังไงคะ?”
คำถามนั้นทำให้พชรชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เขาจะพูดขึ้นเสียงราบเรียบ
“เพราะคุณย่า”
เมวิกาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “งั้นเหรอคะ...แสดงว่ามันไม่มีความรักเลยสินะ”
พชรเงียบไป ไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ
เมวิกายิ้ม ก่อนจะเปรยขึ้นมาลอย ๆ “น่าสงสารเธอนะคะ...ที่ต้องแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่ได้รัก”
คฤหาสน์วงศ์วรภัทร
ค่ำวันเดียวกัน
รินลดานั่งอยู่ที่โซฟาในห้องรับแขก เธอจ้องมองโทรศัพท์ของตัวเองด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก
พชรยังไม่กลับบ้าน
ทุกคืนมันเป็นแบบนี้เสมอ เขาออกไปตั้งแต่เช้า กลับมาตอนดึก และบางครั้งก็กลับมาในสภาพมึนเมา
เธอไม่ได้อยากเป็นภรรยาที่จู้จี้ขี้บ่น แต่เธออยากรู้ว่าเธอควรจะอยู่ในชีวิตของเขาต่อไปในฐานะอะไร
เสียงเครื่องยนต์ดังขึ้นที่หน้าคฤหาสน์ รินลดาสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะลุกขึ้นยืน เธอเดินไปยังประตูหน้าบ้าน ก่อนจะได้ยินเสียงรองเท้ากระทบพื้นหินอ่อน
พชรกลับมาแล้ว
แต่สภาพของเขาทำให้เธอชะงัก
ชายหนุ่มอยู่ในชุดสูทที่หลวมขึ้นเล็กน้อย กระดุมเสื้อเชิ้ตถูกปลดออกเผยให้เห็นแผ่นอกแกร่ง ดวงตาสีน้ำตาลเข้มของเขาฉายแววพร่าเลือน
เขาเมา...
กลิ่นแอลกอฮอล์คละคลุ้งอยู่รอบตัวเขา และดูเหมือนว่าเขาไม่ได้พยายามปิดบังมันเลยแม้แต่น้อย
“กลับดึกอีกแล้วเหรอคะ?” รินลดาถามเสียงเรียบ พยายามควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ให้สั่นไหว
พชรปรายตามองเธอด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะเดินผ่านเธอเข้าไปโดยไม่ตอบอะไร
เธอกำมือแน่นก่อนจะหันไปมองเขา “คุณไปดื่มกับเมวิกามาหรือเปล่า?”
พชรหยุดเดิน ร่างสูงหันมามองเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก
“ถ้าผมจะมีผู้หญิงคนอื่น มันก็ไม่เกี่ยวกับคุณ”
หัวใจของรินลดาหล่นวูบ เธอรู้ว่าเขาไม่รักเธอ แต่เธอไม่คิดว่าเขาจะพูดอะไรที่ทำร้ายจิตใจเธอได้ถึงขนาดนี้
“คุณจงใจทำให้ฉันเจ็บใช่ไหม?”
พชรเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะกระตุกเป็นรอยยิ้มเย็นชา “ผมแค่บอกความจริง”
น้ำตาหยดหนึ่งไหลลงอาบแก้มของรินลดาโดยที่เธอไม่รู้ตัว เธอเม้มปากแน่น ก่อนจะหมุนตัวเดินขึ้นบันไดไปโดยไม่พูดอะไรอีก
พชรยืนนิ่งอยู่ที่เดิม เขาควรจะรู้สึกสะใจที่เห็นเธอเจ็บปวดใช่ไหม?
แล้วทำไม...มันกลับรู้สึกว่างเปล่าอย่างนี้
02:00 น.
รินลดานั่งอยู่บนเตียง ดวงตาของเธอแดงก่ำจากการร้องไห้ เธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเธอถึงต้องเจ็บปวดขนาดนี้ ทั้งที่รู้ดีว่าพชรไม่เคยต้องการเธอ
เขายังรักเมวิกาอยู่...
ไม่ว่าเธอจะพยายามแค่ไหน ก็ไม่มีทางแทนที่ผู้หญิงคนนั้นได้
เธอหยิบกระดาษใบหนึ่งขึ้นมา ก่อนจะใช้ปากกาขีดเขียนบางอย่างลงไป
มันเป็น...ใบหย่า
เธอรู้ดีว่าเขาจะไม่มีวันเซ็นมันตอนนี้ แต่บางที สักวันหนึ่งเขาอาจจะเปลี่ยนใจ
และในวันนั้น...
เธอจะปล่อยเขาไป
