บทที่ 38 บทที่ 36 : สายใยที่เริ่มถักทอ

บทที่ 36 : สายใยที่เริ่มถักทอ

“เปียกยังกับลูกหมาตกน้ำ”

กระแสเสียงหวานใสของคนงามเอ่ยทักท้วงขึ้น ยามเมื่อทอดสายตามองสภาพร่างกายของอีกฝ่ายที่เปียกปอนชุ่มโชกไปด้วยมวลน้ำฝน ทว่าอากัปกิริยาและแววตาคู่สวยที่ทอดมองมานั้น กลับฉายประกายความห่วงใยในตัวเขาอย่างเด่นชัดจนปิดไม่มิด

“อืม งั้นฉันกลับก่อน ตัวเปียกหม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ