บทที่ 51 บทที่ 49: ห่วงใย

บทที่ 49: ห่วงใย

“ถ้าพี่คิด แล้วทำไมไม่ติดต่อมาหาหวานเลยคะ”

น้ำเสียงใสเอ่ยตัดพ้อระคนน้อยใจในที ยิ่งเห็นท่าทีเยือกเย็นทว่าแฝงความจอมปลอมของคนตรงหน้า อดีตอันขมขื่นที่เคยถูกทอดทิ้งก็ยิ่งหลั่งไหลเข้ามาให้รู้สึกหน่วงหนึบในอก

“ก็เพราะพี่ไม่กล้าพอน่ะสิ แต่ตอนนี้พี่รู้แล้วนะถ้ายังขืนทำตัวขี้ขลาดอยู่เหมือนเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ