บทที่ 10 รักของเราเริ่มต้นที่ตรงนั้น (6)

ยามบ่ายแก่ๆ ใกล้ได้เวลาเลิกเรียน ภูริชเดินคอตกตามคุณอาของตนไปที่รถ ความเงียบขรึมจนดูน่ากลัวทำให้เด็กชายวัยสิบสองขวบไม่กล้าพูดอะไรออกมา แม้เขาจะมีสถานะเป็นน้องชายบิดาที่อายุห่างกันถึงสิบปี แต่ภูริชก็ให้ความเคารพรักและเกรงใจไม่ต่างกับความรู้สึกที่มีให้กับบิดาของตน

"เอาละ ถ้าปาล์มมีเหตุผลจะบอก อาก็พร้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ