บทที่ 108 อีกนานแค่ไหน (5)

พลัน! หล่อนก็ยื้อแย่งผืนผ้าที่รองรับสายเลือดไปจากสองมือแกร่ง ก่อนจะผลุนผลันลุกขึ้นยืนด้วยแววตาชิงชัง วิ่งหนีเขาลงไปข้างล่าง เตชินทร์รีบตามลงไป ทว่า...ภาพของหล่อนกลับหายวับไปเหลือเพียงความว่างเปล่าขาวโพลน

"ไหม! เดี๋ยว!" เสียงนั้นมาพร้อมกับร่างที่ทะลึ่งพรวดลุกนั่ง ใจที่เต้นแรงจนน่าตกใจทำให้ฝ่ามือแกร่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ