บทที่ 135 โซ่ปฏิพัทธ์

"คิดถึงนะครับที่รัก ฝันดีนะมิ้นต์"

นคินทร์จูบลาคนปลายสายผ่านโทรศัพท์ ห้าทุ่มเศษ...เขาเพิ่งวางสายจากมาลีรินทร์ที่ไม่ได้เจอกันหลายวันจนความคิดถึงท่วมท้นใจ เหลือบมองไปยังเตียงข้างๆ ที่มีระยะห่างแค่โคมไฟขวางกั้น เพื่อนของเขาหลับสนิทไปแล้วหลังจากได้ยาคลายเครียด ในห้องพักที่เขาและเตชินทร์ยังคงอยู่ในเชียง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ