บทที่ 149 จอมใจจอมโจร (7)

ในสภาพร่างกายที่เต็มไปด้วยดินโคลน เขาตะโกนตามหลังคนที่เดินกลับไปตามทางเดินที่ทอดยาวออกสู่ถนนเส้นหลักอย่างไม่รู้จุดหมาย นาทีนี้เขาไม่สนใจในสภาพที่ดูไม่จืดของตัว วิ่งเท้าเปล่าตามคนที่กำลังจ้ำอ้าวกลับไปยังทางที่เพิ่งผ่านมาโดยไม่คิดจะหันหลังกลับมามอง

"ไหม! หยุดก่อน..."

ความที่เคลื่อนไหวได้ไม่เร็วนักเพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ