บทที่ 150 จอมใจจอมโจร (8)

เตชินทร์ถึงกับสะอึกอยู่ในอกเมื่อเห็นคนที่ตัวเองรักร้องไห้สะอื้นจนตัวโยนแล้วเขาซึ่งทำได้เพียงเป็นผู้เฝ้ามอง ทำอะไรไม่ได้แม้แต่สัมผัสกันแค่ปลายเล็บ นั่นคือเรื่องยากที่จะทำให้หล่อนเข้าใจ เขาไม่ได้อยากใช้เงินซื้อใครเลยจริงๆ แต่แค่อยากสานฝันของหล่อนให้เป็นจริงเท่านั้นเอง

สุรพลเป็นฝ่ายรับหลานเข้าไปอุ้มด้...