บทที่ 155 จอมใจจอมโจร (13)

‘ชาติที่แล้วเราไปทำเวรทำกรรมอะไรไว้กับมันนะ ถึงต้องวิ่งขึ้นวิ่งลงงานการไม่ต้องทำ แล้วก็แปลก...แปลกเสียด้วย พอเพื่อน

เรียกหาเราก็รี่มาเหมือนหมาตามเกวียน’

นคินทร์เดินไปบ่นไปในใจขณะเดินไปตามทางที่พาไปสู่ห้อง พักของตนที่เตชินทร์ได้จองเผื่อไว้แล้ว มืออีกข้างลากกระเป๋าเดินทางใบย่อม อีกข้างกอบกุมมือนุ่มเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ