บทที่ 161 บนเส้นทางที่แสนยาวไกล (3)

“ไหม เป็นยังไงบ้าง”

เตชินทร์ปราดเข้าไปที่เตียงคนไข้ หลังจากที่ม่านไหมและลูกได้เข้ามาอยู่ในห้องพักพื้นที่เขาเคลียร์เรื่องห้องพิเศษเอาไว้ให้แล้วก่อนหน้า ฝ่ามือแกร่งทาบลงบนหน้าผากอุ่นอย่างนึกสงสารเมื่อเห็นสภาพอิดโรยของเธอ ช่วยเสยผมที่ยุ่งเหยิงให้พ้นไปจากกรอบหน้าเพราะเกรงหล่อนจะไม่สบายตัว…แววตากรุ่นกลิ...