บทที่ 167 บนเส้นทางที่แสนยาวไกล (9)

เสียงต้องขาดหายเมื่อเขาไม่ฟังคำทัดทาน บดเคล้าริมฝีปากอุ่นอย่างเรียกร้องระคนโหยหาในรสสัมผัส จนหล่อนเผยอกลีบปากรับเรียวลิ้นร้อนที่ดุนดันเข้ามาดื่มด่ำชิมความหวาน ปลายลิ้นเล็กตวัดหยอกเย้ากับปลายลิ้นสากที่ซอกซอนดุดัน ต่างผลัดกันรุกและรับในห้วงจูบอ่อนละมุนหากแต่แทรกแซมเอาไว้ด้วยอารมณ์โหยหา ความเสียวกระสัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ