บทที่ 35 ได้โปรดอย่าจมอยู่กับฉัน

‘จำเอาไว้นะคะเต แล้วคุณจะต้องเสียใจที่ทำกับปรางแบบนี้’

กระเป๋าเดินทางใบย่อมถูกโยนใส่ท้ายรถ เจ้าตัวกระแทกฝากระโปรงรถให้ปิดตามแรงอารมณ์ ทั้งโกรธ ขุ่นเคือง เสียหน้า อับอาย อารมณ์เสียที่เขาหายไปทั้งคืนไม่กลับมานอนด้วย หล่อนไม่รู้ว่าอย่างไหนมีมากกว่ากัน 

เสียงเครื่องยนต์ที่ดังอยู่หน้าบ้าน ลออกึ่งเดินกึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ