บทที่ 39 ได้โปรดอย่าจมอยู่กับฉัน (5)

เตชินทร์มาถึงโรงพยาบาลในช่วงบ่ายแก่ๆ หลังหาที่จอดรถได้ชายหนุ่มก็ก้าวเดินเร็วๆ จนเกือบจะวิ่งไปยังตึกผู้ป่วยเด็ก...นั่นคือข้อมูลที่เขาได้รู้จากมารดา ในความคิดสวนทางของคนเป็นพ่อ ความไม่ลงรอยทางความคิดทำให้นึกขุ่นเคืองม่านไหมไม่น้อยที่ลูกป่วยหนักจนถึงขั้นแอดมิท แต่หล่อนกลับทำใจดำไม่บอกเขาสักคำ โกรธที่เข...