บทที่ 42 เรื่องเล่าของสองเรา

สายมากแล้ว เตชินทร์ยังคงนอนอยู่บนเตียงในห้องพักของโรงแรมเพราะอาการปวดหัวรุมเร้าจนโงไม่ขึ้น แม้เขาจะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมานานแล้วก็ตาม ทว่าร่างกายกลับไร้ซึ่งเรี่ยวแรงราวกับว่าเมื่อคืนเขาใช้พลังงานไปอย่างหนักกับกิจกรรมอะไรสักอย่างจนตื่นมาพร้อมกับเรี่ยวแรงที่หดหายอ่อนเพลียหนัก...ร้องเพลง สังสรรค์เฮฮากับเพ...