บทที่ 64 ฟางเส้นสุดท้าย (5)

เดินไปหย่อนกายนั่งลงบนผืนผ้าสะอาดนุ่มหอม โน้มกายลงไปหอมแก้มซาลาเปาที่กำลังนอนคว่ำยิ้มร่าดังฟอด สูดกลิ่นความหอมของแป้งเด็กเข้าปอดจนชื่นใจ สองมือรั้งร่างที่กำลังจ้ำม่ำน่าฟัดเข้ามากอดด้วยความรัก ยามที่ให้ลูกน้อยนั่งเล่นอยู่บนตักอันแสนอบอุ่นปลอดภัย...ถ้อยคำที่กลั่นออกมาจากใจลอดผ่านเรียวปากอิ่ม

"ไปด้วยก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ