บทที่ 68 สลักไว้...ในห้วงคำนึง (4)

เสียงกระซิบปั่นประสาทดังเคลียอยู่ข้างใบหูคนที่กำลังหน้ามืดตามัวเพราะถูกครอบงำด้วยอารมณ์หวาม...เสียงหวานอีกทั้งรอยยิ้มนั้นสื่อถึงผู้มีชัยทำให้คนแพ้พ่ายบดกรามจนเป็นสันนูน หล่อน

รู้ว่าเขาจะไม่มีวันทำแบบนั้น...ในตอนนี้ อย่างแน่นอน

"เอาสิ...เอาเลย...เอ่ยปากไล่เหมือนที่เคยทำ"

"เอาแน่...แต่...เอาเธอให้ต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ