บทที่ 69 สลักไว้...ในห้วงคำนึง (5)

บนเตียงกว้างที่เคยนอนอย่างเดียวดายมานับตั้งแต่วันแรกที่ตรีประดับลืมตาดูโลก...วันเดียวกับอีกหนึ่งชีวิตที่สูญสิ้นไป นั่นคือความปลื้มปีติที่มาพร้อมหยาดน้ำตาจากความสูญเสียที่ไม่ทันได้เอ่ยคำร่ำลา และเจ้าของเตียงยังทำใจยอมรับความจริงเหล่านั้นไม่ได้ ห้องนี้จึงปิดตายสำหรับผู้หญิงทุกคน แม้กระทั่ง...ม่านไหม ค...