บทที่ 73 นาทีสุดท้าย (3)

ไม่เคยเป็นแบบนี้...คิดพลางลดกระจกลง มองคนที่อุ้มลูกยืนอยู่ข้างรถ หล่อนคลี่ยิ้มมาให้พร้อมกับปลอบร่างในอ้อมกอดที่ยังร้องไห้โยเย เขาคลี่ยิ้มกลับ คิดไปพร้อมกัน บางที...เขาควรพาสองคนแม่ลูกไปเปิดหูเปิดตานอกบ้านบ้างก็คงจะดี วันหยุดนี้ไปเที่ยวทะเลใกล้ๆ พร้อมกับพาม่านไหมไปหาอะไรอร่อยๆ ทาน นานเท่าไหร่แล้วที่ห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ