บทที่ 90 นกไร้รัง

"แน่ใจนะพี่ไหม ว่ามาถูกที่"

เสียงของภาสกรปลุกม่านไหมขึ้นมาจากภวังค์ หล่อนกวาดตามองไปยังแนวทิวเขาที่เป็นฉากหลัง...จำได้ดี ต้นบ๊วยอายุหลายสิบปีที่รูปทรงโดดเด่น มันยืนต้นโดดเดี่ยวเดียวดายอยู่ริมทาง ตามทางเดินเล็กๆ ทอดยาวขนาบไปกับทุ่งดอกดาวเรืองเหลืองอร่าม มันหายลับไปกับเรือนยอดไม้ชอุ่มที่แลเห็นอยู่ไกล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ