บทที่ 96 ของขวัญชิ้นสุดท้าย

ท่ามกลางความมึนงง เป็นอีกครั้งที่เตชินทร์ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับใจที่บอบช้ำ อีกทั้งอดีตที่ตามหลอกหลอนดังเงาตามติด ถ้อยคำสารภาพของเพื่อนยังคงก้องอยู่ในหัว เขาทำลายชีวิตม่านไหมเพราะความเมา หล่อนเสียตัวให้เขาทั้งที่ไม่เต็มใจแม้สักนิดเดียว

แววตาแห้งผากกลอกไปรอบกายคล้ายงุนงง นาฬิกาที่ฝาผนังบอกเวลาสี่โมง...