บทที่ 97 ของขวัญชิ้นสุดท้าย (2)

ชายหนุ่มมองตามบานประตูที่ปิดลง ทั้งห้องเงียบงันเมื่อมารดาออกไป...ใจครุ่นคิดถึงความเป็นไปได้ กับที่ที่ม่านไหมจะไป อันดับแรกเขาควรจะไปหาพ่อแม่ของเธอ

‘ไม่สิ...เราต้องเริ่มจากคนใกล้ตัวของไหมที่อยู่ในกรุงเทพฯก่อน...ใช่แล้ว! น้องชายของเธอ...’

จู่ๆ ใจก็ประหวัดไปแบบนั้น เขาควรไปหาภาสกรก่อนจะพรวดพราดไปถึงบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ