บทที่ 99 ของขวัญชิ้นสุดท้าย (4)

แม้จะได้ยินมาแล้ว แต่ตวงรัตน์ก็อดที่จะตกใจไม่ได้อยู่ดีกับคำสารภาพนั่น รู้สึกเหมือนถูกตบจนหน้าชา แขนขาชาวาบใจสั่นพลิ้ว เหลือบมองหน้าคนก่อเหตุ อีกฝ่ายส่งสายตาให้รู้ว่าเรื่องราวนั้นมีที่มาที่ไป และควรเก็บไปคุยกันที่บ้าน ไม่ใช่ต่อหน้ากวินตราซึ่งไม่ควรรับรู้อะไรมากไปกว่านี้

"เตคะ...ยายนี่...โกหกใช่มั้ย ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ