บทที่ 101 เพราะ ‘เสียฟอร์ม’คำเดียว

ตอนที่ 101 เพราะ ‘เสียฟอร์ม’คำเดียว

สิบนาทีต่อมา...

ลักษิณานั่งอยู่บนโซฟาข้างเขา มือเรียวบีบหลอดยาขึ้นเล็กน้อย ก่อนค่อย ๆ แต้มยาลงบนรอยแส้สีแดงที่พาดอยู่บนหน้าท้องและช่วงแขนของอัคคีอย่างแผ่วเบา ปลายนิ้วของเธอสั่นน้อย ๆ ทุกครั้งที่สัมผัสรอยแดงเหล่านั้น สีหน้าซึ่งเคยแข็งกร้าวเมื่อครู่กลับอ่อนลงอย่าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ