บทที่ 42 รอยแผล

รอยแผล

บรรยากาศภายในห้องทำงานส่วนตัวของภวินท์ ณ คฤหาสน์เตชะพิพัฒน์ ตกอยู่ในความเงียบงันอันแสนมืดมน มีเพียงแสงไฟกิ่งจากมุมห้องที่ส่องสว่างแผ่วเบา 

ชายหนุ่มในชุดสูทหลุดลุ่ยเปรอะเปื้อนคราบเหล้านั่งจ้องมองแผ่นกระดาษสองฉบับที่วางอยู่บนโต๊ะไม้สักด้วยดวงตาแดงขาก

ใบสำคัญการหย่า และ หนังสือข้อตกลงการแบ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ