บทที่ 28 ให้ทำอะไรก็ยอม

ฟางข้าว

“โอ๊ย!” แค่ขยับตัวก็ต้องร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

ฉันเกลียดพี่เฟสที่สุด เมื่อคืนฉันไม่รู้ว่าเขาหยุดไปตอนไหน แต่ที่รู้ๆ คือหลังจากฉันหลับอ่ะ เป็นแบบนี้ตลอดเลย ไม่รู้ตายอดตายอยากจากไหนนักหนาถึงเอาแต่ทำไม่หยุด ดีนะที่วันนี้วันหยุดเลยไม่ต้องตื่นหอบร่างบอบช้ำไปเรียนไม่งั้นมีหวังขาพั่บแน่

“แอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ