บทที่ 41 กลับมา

ฟางข้าว

“แมะ แมะ” เสียงใสของเด็กผู้ชายวัยสองขวบเศษเรียกฉันออกมา ตอนนี้เขากำลังเล่นโยนลูกบอลกับฉันอยู่

“โยนมาให้แม่เร็วค่ะ” ฉันบอกเจ้าลูกชายตัวแสบออกไปด้วยรอยยิ้ม

ไม่ต้องงงหรอกค่ะ ว่าฉันไปมีลูกตอนไหน ก็ตั้งแต่ที่พี่เฟสเขาเอายาคุมฉันทิ้งทั้งที่เราพึ่งมีอะไรกัน ไหนจะหลังจากนั้นที่เรามีอะไรกันเขาป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ