บทที่ 10 5.2
‘นายไปฟังใครพูดอะไรมาอีก บอกฉันได้ไหม...ฉันมั่นใจว่าฉันสามารถอธิบายได้’ ณัชชาพยายามเกลี้ยกล่อมเขา ข้อเท้าทั้งสองข้างเจ็บเพราะแรงบีบจากมือใหญ่
‘จะอธิบายความร่านของตัวเองยังไงล่ะ ฉันอยากรู้จริงๆ’
เพี๊ยะ !!!
ณัชชาฟาดมือเรียวเข้าเต็มแก้มของคนปากดีที่ไม่ทันระวังตัวอย่างแรงจนเขาหน้าหัน
‘อย่ามาดูถูกฉัน ! ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทนำ
2. บทที่ 2 1.1
3. บทที่ 3 1.2
4. บทที่ 4 2.1
5. บทที่ 5 2.2
6. บทที่ 6 3
7. บทที่ 7 4.1
8. บทที่ 8 4.2
9. บทที่ 9 5.1
10. บทที่ 10 5.2
11. บทที่ 11 6
12. บทที่ 12 7.1
13. บทที่ 13 7.2
14. บทที่ 14 8.1
15. บทที่ 15 8.2
16. บทที่ 16 9.1
17. บทที่ 17 9.2
18. บทที่ 18 10.1
19. บทที่ 19 10.2
20. บทที่ 20 11.1
21. บทที่ 21 11.2
22. บทที่ 22 12.1
23. บทที่ 23 12.2
24. บทที่ 24 13
25. บทที่ 25 14
26. บทที่ 26 15.1
27. บทที่ 27 15.2
28. บทที่ 28 16.1
29. บทที่ 29 16.2
30. บทที่ 30 17.1
31. บทที่ 31 17.2
32. บทที่ 32 18.1
33. บทที่ 33 18.2
34. บทที่ 34 19
35. บทที่ 35 20.1
36. บทที่ 36 20.2
37. บทที่ 37 21
38. บทที่ 38 END
ย่อ
ขยาย
