บทที่ 37 21
นาฬิกาบอกเวลาสองทุ่มตรงพอดีตอนที่ราพณ์มายืนรอที่หน้าบ้าน เขากระวนกระวายใจมากเพราะเทวราชและณัชชาบอกว่าจะไปรับอัปสรเมื่อตอนบ่ายสาม นี่โรงเรียนคงอยู่ไกลถึงกรุงเทพสินะถึงได้ไปนานขนาดนี้
“พ่อ ไอ้เล็กมันอาจจะพาลูกมันไปเที่ยวอยู่ก็ได้” นฤพนธ์ที่ช่วงนี้นานๆ ทีจะโผล่หน้ามาให้เห็นได้เอ่ยขึ้น
“ไอ้เล็กไม่ใช่คน...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทนำ
2. บทที่ 2 1.1
3. บทที่ 3 1.2
4. บทที่ 4 2.1
5. บทที่ 5 2.2
6. บทที่ 6 3
7. บทที่ 7 4.1
8. บทที่ 8 4.2
9. บทที่ 9 5.1
10. บทที่ 10 5.2
11. บทที่ 11 6
12. บทที่ 12 7.1
13. บทที่ 13 7.2
14. บทที่ 14 8.1
15. บทที่ 15 8.2
16. บทที่ 16 9.1
17. บทที่ 17 9.2
18. บทที่ 18 10.1
19. บทที่ 19 10.2
20. บทที่ 20 11.1
21. บทที่ 21 11.2
22. บทที่ 22 12.1
23. บทที่ 23 12.2
24. บทที่ 24 13
25. บทที่ 25 14
26. บทที่ 26 15.1
27. บทที่ 27 15.2
28. บทที่ 28 16.1
29. บทที่ 29 16.2
30. บทที่ 30 17.1
31. บทที่ 31 17.2
32. บทที่ 32 18.1
33. บทที่ 33 18.2
34. บทที่ 34 19
35. บทที่ 35 20.1
36. บทที่ 36 20.2
37. บทที่ 37 21
38. บทที่ 38 END
ย่อ
ขยาย
