บทที่ 18 ปลอบโยนเพื่อน

เสียงหวานเอ่ยถามไปยังเพื่อนสนิทที่ทำหน้าเหมือนมีเรื่องกลุ้มใจให้ครุ่นคิดอยู่ตลอดเวลาและด้วยความที่เชอรีนนั้นพูดเสียงดังจึงให้ให้คนที่นั่งเศร้าอยู่รู้สึกตัวขึ้น

“ฉันเครียดๆน่ะมีเรื่องให้คิด”

“บอกพวกเราได้นะ พวกเรายินดีที่จะเป็นผู้รับฟัง” เชอรีนเอื้อมมือไปจับเข้าที่บ่าเล็กของไอรีนอย่างเบามือพลางส่งย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ